Hoe berekent u de waarde van uw bedrijf?

Veel ondernemers willen op enig moment weten wat hun bedrijf waard is, of dat nu uit nieuwsgierigheid is of met het oog op verkoop, opvolging of financiering. Het eerlijke antwoord is dat er geen enkele formule bestaat die in alle gevallen klopt. In het midden- en kleinbedrijf is de multiple-methode op basis van EBITDA wel het gangbare vertrekpunt. In dit artikel lopen we de methodes praktisch door, zodat u begrijpt hoe een waardering tot stand komt en waarom de uitkomst doorgaans een bandbreedte is in plaats van één exact getal.

De drie methodes die er in het mkb toe doen

Hoewel er talloze waarderingsmethoden bestaan, komen er in de praktijk van het mkb vooral drie naar voren:

• Waardering op basis van multiples. De winstgevendheid, meestal de EBITDA, wordt vermenigvuldigd met een marktgerichte factor (de multiple) die is afgeleid van vergelijkbare bedrijven en recente transacties in dezelfde sector. Deze aanpak wordt ook wel als vuistregel gebruikt. Hij is snel en marktgericht, maar kijkt vooral naar het verleden.
• Discounted cash flow (DCF). De verwachte toekomstige kasstromen worden contant gemaakt naar het heden. In theorie is dit de meest nauwkeurige methode, omdat hij naar de toekomst kijkt. Tegelijk leunt hij sterk op prognoses en aannames, waardoor de uitkomst gevoelig is voor de keuzes die u maakt.
• Intrinsieke waarde en rentabiliteitswaarde. Bij de intrinsieke waarde wordt de waarde afgeleid van de bezittingen minus de schulden. De rentabiliteitswaarde kapitaliseert de winst tegen een risicogebonden rendementseis. Beide zijn relevant bij bezittingenrijke ondernemingen, maar laten de toekomstige verdiencapaciteit grotendeels buiten beschouwing.

Wat al deze methodes gemeen hebben, is dat zij een hulpmiddel zijn en geen exacte uitkomst. Welke methode het beste past, hangt af van het type bedrijf en het doel van de waardering. Op onze methodiekpagina leest u hoe wij deze afweging maken.

Waarom de multiple-methode het werkbare vertrekpunt is

Voor de meeste mkb-ondernemingen vormt de multiple-methode een logisch beginpunt. Dat heeft een praktische reden: het sluit aan bij de manier waarop bedrijven in de werkelijkheid worden gekocht en verkocht. Kopers en verkopers redeneren doorgaans in termen van een veelvoud van het resultaat, en er is bovendien marktdata beschikbaar die laat zien welke multiples in welke sector gangbaar zijn.

De methode is daarmee niet “beter” dan een DCF, maar wel toegankelijker en sneller bruikbaar voor een eerste indicatie. Voor een onderbouwde indicatieve waardebepaling combineren wij de multiple-benadering met een beoordeling van de kwalitatieve factoren die de uitkomst beïnvloeden.

Van EBITDA naar ondernemingswaarde: het rekenprincipe

In de kern is de berekening eenvoudig:

Genormaliseerde EBITDA × multiple = ondernemingswaarde

Een vereenvoudigd voorbeeld: een bedrijf met een genormaliseerde EBITDA van € 500.000 en een multiple van 5 komt uit op een ondernemingswaarde van ongeveer € 2,5 miljoen. Ter referentie: volgens de Dealsuite Overname Barometer van februari 2026 lag de gemiddelde EBITDA-multiple in het Nederlandse mkb op dat moment rond de 5,0. Dit cijfer is een marktgemiddelde; de spreiding is groot en de multiple die op uw bedrijf van toepassing is, hangt sterk af van sector, omvang en risico. In een apart artikel over EBITDA-multiples in het mkb gaan we daar dieper op in.

Twee nuances zijn hierbij belangrijk. De eerste is dat het draait om de genormaliseerde EBITDA: de winst gecorrigeerd voor zaken als een niet-marktconform eigenaarssalaris en eenmalige posten. Hoe u tot een bruikbare EBITDA komt, leggen we uit in het artikel over bedrijfswaarde berekenen op basis van EBITDA. De tweede nuance is dat de ondernemingswaarde niet hetzelfde is als het bedrag dat u als eigenaar ontvangt. Dat verschil, de brug tussen enterprise value en equity value, wordt bepaald door de schulden en het beschikbare kasgeld op de balans.

Welke factoren de uitkomst omhoog of omlaag bewegen

Twee bedrijven met dezelfde omzet of zelfs dezelfde EBITDA kunnen een sterk uiteenlopende waarde hebben. Dat komt doordat de waarde wordt bepaald door een samenspel van factoren:

• Sector. Elke branche kent eigen marges, groeiverwachtingen en gangbare multiples.
• Groei. Een aantoonbaar en houdbaar groeipad wordt hoger gewaardeerd dan een stagnerende onderneming.
• Winstgevendheid en kwaliteit van de resultaten. Structurele, voorspelbare winst weegt zwaarder dan incidentele uitschieters.
• Risico en afhankelijkheid. Een sterke afhankelijkheid van de eigenaar, van enkele grote klanten of van één leverancier drukt de waarde.
• Terugkerende omzet. Contractuele of herhalende inkomsten geven een koper meer zekerheid en verhogen doorgaans de waarde.
• Omvang. Kleinere bedrijven dragen doorgaans een hoger risico en halen daardoor een lagere multiple dan grotere ondernemingen.

Deze waardedrijvers verklaren waarom een waardering nooit een kwestie is van alleen een getal invullen. Ze bepalen ook waar de ruimte zit om de waarde van uw bedrijf te verbeteren voordat u een eventueel verkoop- of opvolgingstraject ingaat.

Waarom u op een bandbreedte uitkomt, niet op één getal

Omdat de uitkomst afhangt van aannames, en omdat verschillende kopers verschillende waarde toekennen aan hetzelfde bedrijf, wordt een waardering het eerlijkst uitgedrukt als een bandbreedte. Een strategische koper die uw klanten of technologie goed kan benutten zal doorgaans meer bieden dan een financiële investeerder die uitsluitend naar het rendement kijkt.

Een bandbreedte maakt zichtbaar binnen welke marges de waarde zich realistisch beweegt en voorkomt de schijnzekerheid van een enkel getal. Hoe nauwkeuriger en vollediger uw input, hoe smaller die bandbreedte kan zijn. Een eerste indicatie geeft u richting; een onderbouwde, smallere waardering vraagt om verdere normalisatie en een beoordeling van de kwalitatieve factoren.